< Gratis beurs met workshops voor kleine goede-doelenorganisaties

Jauko Verschure: Publieksirritatie gebagatelliseerd

Enige tijd terug introduceerde KYN Consultancy een sticker die consumenten helpt verkopers, geloofsovertuigers en, eventueel, collectanten aan de deur te weren. In eerste instantie gaf de VFI in de Telegraaf aan positief tegenover de sticker te staan, die een instrument zou kunnen zijn in de strijd tegen publieksirritatie. Vorige week bleek de koepel echter niet meer achter haar uitspraken te staan. Nu wordt de bal neergelegd bij de Stichting Collecteplan.

---

Ik ben zeer benieuwd wat de SCP gaat doen om a) erachter te komen of er inderdaad publieksirritatie bestaat en b) welke stappen zij naar aanleiding van dit onderzoek gaat ondernemen. Persoonlijk vind ik dat de in de vorige editie van FM gebruikte termen "traditie" (VFI) en "demotivatie collectanten/collecteren zit in de genen" (SCP) nogal gemakkelijk worden gebruikt om de publieksirritatie mee te vergoelijken.

Dat die publieksirritatie bestaat is voor mij namelijk een feit. Ruim 78% van de stickers die besteld worden zijn Nee/Nee stickers. Dit geeft aan dat er heel wat mensen zijn die liever niet via de collectant aan de deur doneren. Er is overigens ook een Ja/Nee variant verkrijgbaar, voor mensen die geen probleem hebben met collectanten en alleen verkoop en levensbeschouwing aan de deur willen weren. Ik hoop dat de SCP haar collectanten informeert over de sticker en de gebruikers ervan in hun waarde laat.

Wellicht is het tijd dat de collecterende stichtingen hun fondsenwerving beter aanpassen aan de wensen van de klant (lees: donateur). Laat de donateur zichzelf informeren, uitzoeken aan welke organisatie hij/zij wil geven en vervolgens zijn bijdrage storten. Dat vergroot de kans op een duurzame relatie. Bovendien is een bewuste donatie meer waard dan aan de deur snel zonder voorinformatie wat kleingeld in de collectebus stoppen.

En dan is er nog de vraag van de regulering. Waar ligt voor de overheid de grens aan het aantal collecterende instanties? Met de huidige vakantiespreiding en het grote aantal collecterende organisaties staat er vrijwel elke week wel iemand rond etenstijd op de stoep. Waarom wordt er niet jaarlijks gekozen voor andere stichtingen die mogen collecteren en het geld net zo hard nodig hebben? Of voor het verdelen van collectegelden over de vele stichtingen en niet specifiek collecteren voor een bepaalde organisatie. Kleine, wellicht net zo zinvolle, initiatieven worden op dit moment buiten de deur gehouden.

Het is duidelijk dat er een gevoelige snaar is geraakt door mijn initiatief. Dat is niet mijn intentie geweest. Ik ga er nog steeds vanuit dat mensen die via een collecte willen doneren de sticker niet kopen, of kiezen voor de Ja/Nee variant. Gaan de Nee/Nee stickers toch onverhoopt als warme broodjes over de toonbank, dan lijkt het signaal aan de sector mij duidelijk.

Jauko Verschure is directeur van KYN Consultancy en initiatiefnemer van www.nietaandedeur.nl

---